Otizmlilerin Şiddet Suçlarına Maruz Kalma Oranları Çok Yüksek

Otizmlilerin Şiddet Suçlarına Maruz Kalma Oranları Çok Yüksek

PDF OLARAK OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Kampanyacılar, engelleri  olan insanları  ‘sosyal  veya davranışsal olarak etkileyen’  kişilere karşı  desteklenebilmesi için  polis, savcı ve daha geniş toplulukların  çok daha  fazla şey yapması  gerektiği çağrısında bulunuyor.

Rakamlar,  öğrenme engeli  ve otizmden muzdarip olanların, diğer engelli  gruplardan  daha çok nefret suçuna maruz kaldıklarını ortaya koyuyor.

Ulusal İstatistik Ofisi (ONS) tarafından yapılan analizler, engelleri  “sosyal ve davranışsal” olarak kendilerini etkileyen  kişileri;  engellerinin hareketlilik, dayanıklılık ve görme düzeyini etkilediğini söyleyenlerin yanı sıra zihinsel engelli bireylere göre de dört kat daha fazla mağdur olduğunu göstermektedir.

ONS istatistiklerine göre, 2013 ile 2016 yılları arasındaki kişiye karşı nefret suçundan mağdur olan toplam 88.000 yetişkin  kurbanının yüzde 32’si engelliliğin tetiklediği nefret suçunun kurbanı oldu.

Hastalıklarının veya engellerinin  otizm gibi koşullarla birlikte  sosyal  veya davranışsal olarak etkilediğini ifade eden  yetişkinler en sık görülme  oranına (% 2) sahipken,  engellerinin  tetikleyici olduğu kişisel nefret suçunun kurbanı olanlar; engellerinin sağlıklarını  (%0.3), hareketlilik ve görme (%0.4 yetişkinler) ya da zihinsel rahatsızlıklarını(%0.5) etkilemiş olanlardan  dört katın üzerine bir orana sahiptir.

Engelliler derneği ” Dimensions “ adına derlenen bulgular,  Ağustos ayında hayır kurumunun araştırmasının ardından açıklandı ve katılımcıların yaklaşık  % 73’ünün -geçen yıl yalnızca % 53’tü-  öğrenme engelli ve otizm nefret suçu kurbanı olduğu görüldü.

Dernek  tarafından desteklenen bir  nefret suçu kurbanı , hafif-orta derecede öğrenme engeli  olan Alex, arkadaşı olduğuna inandığı  birisi tarafından suistamal edildi, sömürüye uğradı. Zor arkadaş edinen biri olarak Alex,  arkadaş canlısı bir kişiyle  tanıştığında  çok mutluydu. Birlikte tatile gittikleri adamı en iyi arkadaşı olarak görüyordu. Ama adam  göründüğü gibi bir kişi değildi,  Alex’i çok yüksek fiyatlar için kullanacaktı.  Alex gerçekten olanları istemiyordu, ancak hayır diyemedi.  “Arkadaşı” kendisine £50 ödünç verip   £100 geri istediğinde, bunun “arkadaş bedeli ” olduğunu düşündü. Alex’e karşı agresif olduğunda –  bir dakika zorba, bir sonraki  dakika dost – Alex bunun  da sadece  dostluk  olduğunu düşünüyordu. Alex  ketum olmaya , yalnız başına  dışarı çıkmaya ya da odasında kalmaya başladı ve insanların cep telefonunu görme isteklerini reddetti. Stresli hali artış göstererek  anlaşılmaz bir şekilde kırılgan hale geldi. Ardından çöküş  baş gösterdi. Alex hastaneye kaldırıldı ve bir süre sonra çalışanların cep telefonunu görmeleri sağlandı  böylece sorunun ölçüsü  belirginleşince Alex, adama £2.000′ in üstünde ödeme yapmış olduğu  ve  şiddet tehditleri ile çok sayıda “borç”  talebiyle karşılaştığı anlaşıldı.

Alex, polisi ve yerel  yönetim koruma takımını aramaya desteklendi. SIM kartı değiştirildi ve adama  Alex’in evine yaklaşma yasağı getirildi. Ama yine de Alex’in  ne zaman ayrılıp  eve ne zaman geri döndüğünü öğrenebilir, işe  ya da kafeye kadar takip edebilirdi.

Dimensions ’a göre, polisin adamı  herhangi bir şeyle  suçlamak,  yargılamak için ihtiyaç duyduğu yetkisi  henüz yoktu.

Dernek tarafından desteklenen, hafif öğrenme engeli olan bir diğer kişi Richard, okul boyunca zorbalığa uğradı ve daha  ileri yaşta bir gençken,  balkonundan tırmanarak dairesinde onu tehdit  eden   mahalleli gençlerin hedefi oldu.Polisi harekete geçmesine ikna edemedi ve yerel meclis üyesi balkonun altındaki düzlüğü  tırmanmaya çalışırken gençler  kalın tahtaları yerleştirerek Richard’ın dairesine girmeye devam ettiler. Pencereye yumurta atmakla kalmayıp,  bir keresinde dairesinin altında bir çöp kovasını ateşe verdiler fakat yine de polis hiçbir şey yapmadı.

Bir gece Richard  eve döndüğünde,   dairesinin  kapısında girişi engelleyen  ve kapıyı açmak için  para talep eden  komşusunu  buldu. Komşusu  kıpırdamıyordu ve Richard o gece annesinin  evinde kalmak zorundaydı.  Bir kez daha, polis hiçbir şey yapmadı.

Bu bulgular ışığında, Dimensions , öğrenme engelli  ve otizmi olan kişilerin polis, savcı ve daha geniş topluluklardan  faydalı destek almalarını  sağlamak için daha fazla şey  yapılması gerektiğini ısrarla savunmaya devam etti.

Dernek  başkanı Steve Scown, “Nefret suçunun öğrenme engelli  ve otistik insanlar için bir problem olduğunu uzun süredir biliyoruz. Bu araştırma sonunda bu grubun diğerlerinden daha fazla hedef olduğu  kanıtlanıyor.” açıklamasını yaptı. Bu konu üzerinde iş birliği içinde çalışılması gerektiğini ve öğrenme engelli kişilerin, otizmli insanların polis, savcı ve daha geniş destek gruplarından  doğru desteği almalarının zamanı olduğunu ; “Şimdi  bu nefret suçu yaygınlığının ulusal çapta şok edici derecede olduğunu biliyoruz, ülke çapındaki polis güçleri öğrenme engelli  ve otistik insanlara karşı işlenen yerel nefret suç modellerini incelemelidir.”diyerek vurguladı.

Dimensions, şimdi  bu soruna yönelik  veri kayıtlarını talep ederek  öğrenme engeli ve  otizm nefret suçunun üstesinden gelmek için  #ImWithSam  adlı bir kampanya başlatarak hükümet ve diğerleriyle birlikte bu nefret suçunun üstesinden gelmeyi hedefliyor.

Haber/Çeviri: Gülcan Arslan

http://www.independent.co.uk/news/uk/home-news/autism-disability-hate-crime-figures-most-likely-a7725006.html adresinden alınmıştır.

 

Bu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) otizmhaberleri.com'a ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. otizmhaberleri.com ilgili yasal işlem başlatma hakkına sahiptir. Aktif link yöntemi ile kaynak gösterilerek paylaşılabilir.

Bir Cevap Yazın