Otizmli Çocuğun Mutlu Biten Hikayesi

Otizmli Çocuğun Mutlu Biten Hikayesi

PDF OLARAK OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Özellikle ortaokul çağındaki çocukların, ergenliğe geçiş sürecinde olanların bu dönem sebebiyle çoğu zaman acımasız olduğunu biliyoruz. Kendisi gibi olmayanları dışlayan, onları okulda yalnız bırakan kişiler o çocuğun da hayatını, okuldaki başarısını direkt olarak etkiliyor.

Bo’nun hikayesi de bunun bir örneği aslında. Bo, ortaokula yeni başlayan otizmli bir çocuk. Ve sırf bu yüzden teneffüslerde yemek yerken Bo’nun yanına kimse oturmak istemiyor ve tüm yemeklerini yalnız başına yemek zorunda kalıyor küçük Bo.

Ta ki herkesin hayranı olduğu biri gelip Bo’nun masasına oturup onunla birlikte yemek yiyene kadar…

Florida Devlet Üniversitesi’nde Amerikan futbolu takımının en iyi oyuncusu olan ve Amerikan Ulusal Futbol Ligi takımlarından birine transfer olması beklenen Travis Rudolph, o gün Bo’nun okulunu ziyarete geliyor ve onu tek başına yemek yerken görüyor. Pizzasını alıp Bo’nun yanına gelen Travis, ona yanına oturup oturmayacağını soruyor ve ikili birlikte yemeklerini yiyorlar.

Asıl olay ise bu anı gören birinin ikilinin yemek yerken fotoğrafını çekip Bo’nun annesi Leah Paske’ye göndermesi ile başlıyor.

Ve anne gözyaşları içinde sonradan viral olan bir Facebook iletisi yazıyor ve olay tüm dünyaya yayılıyor.

Gerisini Bo’nun annesi Leah Paske, kendi sözleri ile anlatsın:

“Bugün oğlum yemeğini tek başına mı yiyor diye endişelenmediğim belki de tek gün oldu. Çünkü karşısında bir kahraman oturuyordu.”

“Bugün birçok kez ortaokuldaki halimi hatırlamaya çalıştım. Öğretmenlerimi seviyor muydum? Onları hatırlıyor muydum? Çok arkadaşım var mıydı? Kantinde arkadaşlarımla mı yemek yerdim? Arkadaşlarım kötü müydü?
Ortaokulumun oldukça korkunç ve zor olduğunu hatırlıyorum. Ortaokula yeni başlayan bir oğlum olduğundan onun neler hissettiğini anlayabiliyorum.

Bazen oğlum otizmli diye seviniyorum. Söyleyince tuhaf gelebilir ama bazı yönleriyle otizm oğlumu koruyor. Ellerini çırptığında arkadaşlarının ona baktığını fark etmiyor. Doğum günü partilerine davet edilmediğinde alınmıyor. Öğle yemeğini tek başına yemeye aldırış etmiyor.

Ona bazen sorular soruyorum. Bugün hiç kötü hissettin mi? Öğle arasında yemeğini kiminle yedin? Bazen arkadaşımla diyor çoğu zamansa yalnız başıma diyor. İşte o zaman oğlum için çok üzülüyorum onun çok umrunda olmasa da.

“Bugün birçok kez ortaokuldaki halimi hatırlamaya çalıştım. Öğretmenlerimi seviyor muydum? Onları hatırlıyor muydum? Çok arkadaşım var mıydı? Kantinde arkadaşlarımla mı yemek yerdim? Arkadaşlarım kötü müydü?
Ortaokulumun oldukça korkunç ve zor olduğunu hatırlıyorum. Ortaokula yeni başlayan bir oğlum olduğundan onun neler hissettiğini anlayabiliyorum.

Bazen oğlum otizmli diye seviniyorum. Söyleyince tuhaf gelebilir ama bazı yönleriyle otizm oğlumu koruyor. Ellerini çırptığında arkadaşlarının ona baktığını fark etmiyor. Doğum günü partilerine davet edilmediğinde alınmıyor. Öğle yemeğini tek başına yemeye aldırış etmiyor.

Ona bazen sorular soruyorum. Bugün hiç kötü hissettin mi? Öğle arasında yemeğini kiminle yedin? Bazen arkadaşımla diyor çoğu zamansa yalnız başıma diyor. İşte o zaman oğlum için çok üzülüyorum onun çok umrunda olmasa da.

Bu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) otizmhaberleri.com'a ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. otizmhaberleri.com ilgili yasal işlem başlatma hakkına sahiptir. Aktif link yöntemi ile kaynak gösterilerek paylaşılabilir.

Bir Cevap Yazın